(in ’t Nederlands)
In het najaar van 1950, om precies te zijn op 18 september, hadden enkele 'Boete de Poortse' jongemannen in Valkenburg de moed een mannenkoor op te richten binnen de rijk gezegende zangers-gemeenschap van het bloeiende Zuid-Limburgse toeristenstadje.
Het was niet zonder betekenis dat men als naam voor het koor 'Geulklank' bedacht: de stemmen van het Valkenburgse hart zouden klinken als het zuivere, heldere gekabbel van het riviertje, dat het Zuid-Limburgse land doorklieft. Dat derhalve de Geul en haar oevers door het koor veelvuldig bezongen werden en worden, mag niet verwonderlijk heten.
De
toen 18-jarige Valkenburger Wiel Odekerken, nazaat uit een roemrijk
muziekgeslacht, nam bij de oprichting de dirigeerstok ter hand op een wijze, die voor een amateur-pur-sang uitzonderlijk mag worden
genoemd. In de loop der jaren wist hij met 'zijn'
Geulklank op basis van een voor het koor kenmerkende hechte en pure
vriendschapsband een repertoire op te bouwen, dat inmiddels varieert van een
schat aan romantische liederen tot een groot aantal moderne Nederlandstalige
werken.
Voornamelijk
met dit laatste genre kon men in 1973 doordringen tot de top van de Nederlandse
mannenkoorzang door het hoogste aantal punten te behalen in de hoogste afdeling
voor mannenkoren tijdens het Nederlands Koorfestival georganiseerd door de AVRO
en door de
Koninklijke Bond van Zang- en Oratoriumverenigingen in Nederland.
Voor de Bond, waarvan Geulklank destijds lid was, een reden te meer om het
koorin 1975,
als representant van de landelijke mannenkoorzang, uit te nodigen voor de
Nederlandse Koordagen te Hengelo. Daar werd met verve de première uitgevoerd van een speciaal voor mannenkoren door Geza Frid, in opdracht van de
Bond, geschreven compositie 'Houdt den Tijd', een virtuoos werk met begeleiding
van 15 slaginstrumenten. Voor de AVRO was dit aanleiding om het koor uit te
nodigen voor diverse radio-concerten.
In 1985 trad Geulklank toe tot het gewest Limburg van het Koninklijk Nederlands Zangersverbond.
Het koor, dat van een twintigtal tijdens de oprichting is uitgegroeid tot een sonoor gezelschap van circa 60 leden, heeft ook de bekende opera-koorwerken op haar repertoire staan, maar weet zich bij de Valkenburgse gemeenschap en bij de Valkenburgers in den vreemde voornamelijk in het hart gesloten door de vertolking van een schat aan dialect-liederen, waarvan er vele zijn getoonzet door ere-dirigent Wiel Odekerken.
Zijn energieke wilskracht, die hij steeds op de zangers wist over te brengen, is er wellicht debet aan, dat Geulklank net dat tikkeltje Oosteuropese affiniteit lijkt te bezitten om je bij de uitvoering van een Slavisch liefdeslied of een onstuimig Kozakkenlied thuis te wanen bij het volk van Balkan tot Oeral.
In 1998 werd de legendarische Wiel Odekerken, na 48 jaar opgevolgd door Peter Hensgens uit Kerkrade. Deze gaf na twee jaar de dirigeerstok door aan de jeugdige Arno Kerkhof, die meteen voor de zware taak stond om Geulklank naar de viering van het vijftigjarig bestaan te leiden in september 2000. Hij slaagde daarin met verve en dat jubileum groeide dan ook, zowel voor het koor als voor de Valkenburgse gemeenschap uit tot een driedaags festijn.
Twee
maal heeft Geulklank zijn kunnen op een geluidsdrager vastgelegd. In 1980,
bij gelegenheid van het 30-jarig jubileum, op een LP waarbij op de ene zijde het
Valkenburgse dialect-repertoire en op de andere zijde melodieën van Balkan
tot Oeral zijn vastgelegd.
In 1995 bracht Geulklank onder de welluidende naam 'Meanderende Melodieën' een CD uit, waarmee het een muzikale rondreis door de wereld maakt.

En in 2006 kwam Geulklank met de CD "Kleur in Zank". Opnieuw een prachtig en heel gevarieerd meesterstuk, waarmee dirigent Arno Kerkhof de sonore klank van Geulklank weer laat klinken, zoals onze aanhang dat zograag hoort. Luistert u zelf maar op de pagina 'muziek horen'.
Op het 15e Internationale Zangconcours te Heijthuijsen behaalde Geulklank in 1991 met 360 punten een 1e prijs met lof der jury en kwam daarmee niet alleen als beste Nederlandse koor uit de bus, maar eindigde ook internationaal gezien op een uitstekende tweede plaats, vlak achter het semi-professionele Universitäts-Chor Osnabrück.
Geulklank
weet zich in het Valkenburgse verzekerd van een hechte plaats in het
gemeenschaps- en verenigingsleven. Het actief deelnemen aan en organiseren van
andere culturele en gemeenschaps-activiteiten is daar ongetwijfeld mede debet
aan.
Vermeldenswaard is zeker nog dat het koor de bekende Iwan Rebroff begeleidde en optrad met André Rieu en de vermaarde Valkenburgse sopraan Marjon Lambriks.
Hoogtepunten voor de zangers van Geulklank, tenslotte nog, zijn de muziek-reizen, die eens in de paar jaar met veel gezelligheid en zangers-verbroedering worden ondernomen, meestal naar het omringende buitenland.
